Alejandro Valverde wint op zijn 39ste een rit in de Vuelta op een moordend steile slotklim. Hoe dat kan? De Sportgazet zocht en vond het antwoord bij Olas Epos, al 326 jaar de lijfarts van de huidige wereldkampioen wielrennen. Epos treedt eindelijk uit de schaduw om het grootste medische geheim van het wielerpeloton te onthullen.
DS: Meneer Epos, bent u nog verrast dat Valverde zo’n rit in de Vuelta kan winnen?
Olas Epos: “Nee, helemaal niet natuurlijk. Voor de buitenwereld lijkt dit bijna onmogelijk maar ik weet wel beter. Op zo’n steile klim schrijf ik Valverde nooit af. Dat komt door een zeldzame lichamelijke afwijking die ik bij hem heb ontdekt: hemarduus, of de Vlam van Valverde. Er is in de moderne wetenschap voorlopig nog geen enkel ander geval bekend.”
DS: En wat moeten we daar precies onder verstaan?
Olas Epos: “Wel, hombre, bij deze afwijking stijgt het hematocriet recht evenredig met het stijgingspercentage van de beklimming. Hoe steiler de col, hoe hoger het hematocriet, en dus hoe beter de zuurstoftoevoer naar de spieren (zoals bij epo). Een voorbeeld: gaat de beklimming van 15% naar 20% dan neemt het hematocriet toe met 3 à 4 procent. Van 20% naar 25% komen daar weer 3 à 4 procent bij. Dat geeft natuurlijk een enorm fysiek voordeel.”
DS: Valt dat dan niet op bij het bloedpaspoort waarmee de UCI verdachte afwijkingen probeert op te sporen?
Olas Epos: “Nee, want deze uitzonderlijke hematocrietsprongen doen zich dus enkel voor tijdens de inspanning. Zolang er geen bloedtesten tijdens de wedstrijd plaatsvinden, wordt er niets verdacht opgemerkt. Ik begrijp de verdachtmakingen rond de carrière van Alejandro maar met het onthullen van dit medische wonder hoop ik toch dat de zwartmakerij kan stoppen. Het verklaart ook waarom Valverde vooral in wedstrijden met steile beklimmingen wint: de Waalse Pijl, Luik-Bastenaken-Luik, ritten in de Vuelta.”
DS: En wereldkampioen in Oostenrijk met een brutaal steile klim in de finale.
Olas Epos: “Klopt, toen we het parkoers onder ogen kregen, wisten we: Alejandro gaat hier winnen. Na die vele tweede en derde plaatsen op wereldkampioenschappen kon het niet misgaan. Het was eindelijk steil genoeg.”
DS: Dan blijft het toch vreemd dat er een bloedzak van uw renner werd gevonden bij dokter Fuentes? Bloeddoping lijkt dan toch niet nodig.
Olas Epos: “Ja maar dat is perfect te verklaren. Toen ik deze fantastische ontdekking deed in het begin van de jaren 2000, heb ik voor het nodige wetenschappelijke onderzoek een staaltje afgestaan aan een bevriende dokter voor verder onderzoek. Die dokter was meneer Fuentes. Hoe kon ik weten dat het halve peloton bij hem langskwam voor prestatiebevorderende middelen. Jaren ben ik daar ziek van geweest.”
DS: U zakte wellicht door de grond toen u de bloedzak met code Valv-Piti zag?
Olas Epos: Oh, hombre, ik wist uiteraard dat het hondje van Alejandro Piti heette, en dat Fuentes een hondenliefhebber was. Waarom al die codenamen met honden van renners? Zo doorzichtig, wat een klucht. Maar goed, (cryptisch) de ene Spaanse dokter zorgt voor hondjes, de andere voor wolven. Het resultaat is hetzelfde, zeker?” (knipoog)
De Sportgazet 